Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

Η φουρτούνα της ψυχής μου...

Έχω μέρες στο νησί,ξεχνάω πόσες ,μα έιναι μέρες...
Ενα μήνυμα που δέχτηκα αδιάφορο και άφησα βουβό να περιμένει και μια μούντζα με νόημα ενώ ανέβαινα στο καράβι γι άλλη μια φορά...
Ο ήλιος δύει και η θάλασσα φουσκωμένη σημερα,φουρτουνιασμένη σαν τη ψυχή μου τον τελευταίο χρόνο...
Ολα ειναι όμορφα,όταν όμορφα τα κοιτάς ...ετσι έλεγα πάντα.
Υπαρχει ενα κενό που δε γεμίζει...
Δάκρυα που δε προλαβαίνω και θυμός...
"Μπροστά σου να το βρεις " φωνάζω στη θάλασσα...
Εννιά μήνες χωρίς τα μικρά...
Όσο και αν προσπαθώ να ειμαι καλά,το βραδυ κλαίω...
Στιγμές σαν και αυτή τώρα απλά κλαίω..
Και δε με νοιάζει που με κοιτάνε...
Και δεν απαντάω σαν με ρωτάνε...
Και τι να πω κιόλας δηλαδή 
..και σε ποιον!

Μπροστά σου να το βρεις το κακό που έκανες!
Και δε μετανιώνω για τα λόγια μου και ας με μεγάλωσαν με άλλες αξίες...με μεγαλύτερη αυτή του να συγχωρώ...
Μα δε μπορώ...
Απλά δε μπορώ ...
Φουρτούνα και σημερα στην ψυχή μου!